Het verhaal van.. [valentijnsdag]

Valentijnsdag, wie het niet door had, heeft de afgelopen weken onder een steen geleefd. De hele wereld kleurt rood en roze en alle vormen veranderen in hartjes. Het enige wat je hoort van je vriendinnen is of je die ene jongen nog wat geeft en van je familie of je een Valentijn hebt. Vandaag werden instrumenten van lokaal naar lokaal gesleept en rozen aan de gelukkigen uitgedeeld. Maar mij niet gezien met Valentijnsdag. Het is allemaal zo opgeblazen. Waarom één dag in het jaar iemand een bos rozen geven en zeggen dat je van die persoon houd, als er nóg 364 dagen in een jaar zitten waarop je dit ook kan doen. Waarom zou je op Valentijnsdag opeens wel durven toe te geven aan je crush dat je hem/haar leuk vindt?

Maar ik geef toe: ook ik hoop op een leuke Valentijn. Zelfs al vind ik het een groot commercieel gebeuren, hoop je stiekem toch dat hij naar je toe komt en je mee uit vraagt. Of dat je verrast wordt met een leuk cadeau of een serenade. Maar zelfs als ik het niet krijg ben ik niet getreurd. Er zijn nog steeds 364 dagen tot de volgende Valentijnsdag waarin er nog van alles kan gebeuren. Daarom voor iedereen die wel hun Valentijn hebben gevonden: veel geluk samen en voor iedereen met een gebroken hart, een crush en voor iedereen die gewoon happy single is: alsnog een hele fijne Valentijnsdag en veel liefde voor de rest van het jaar toegewenst. Want zonder liefde kan je niet overleven.